1 bak ellende (maar we gaan tóch)

Vandaag is zo’n dag waarop je eigenlijk maar één conclusie kunt trekken: het weer is één grote bak ellende.
Regen, Wind. Meer regen. En tussendoor van die windstoten waarbij je je serieus afvraagt of fietsen nog wel een sport is of inmiddels een extreme vorm van zelfkastijding.

Toch staat er iets bijzonders op de planning vandaag.
Vanmiddag ga ik namelijk voor het eerst samen met mijn zus Christa een trainingsrondje fietsen voor de Tour de PDC. Het plan: 20 kilometer. Twintig. Hele. Kilometers.
In theorie klinkt dat natuurlijk fantastisch. Twee zussen, samen trainen voor een mooi doel, frisse buitenlucht, sportief bezig… je ziet de inspirerende foto’s al bijna voor je.

Alleen… dat was bedacht op een dag waarop het weer waarschijnlijk nog normaal was.

De realiteit van vandaag is iets anders.De regen tikt inmiddels stevig tegen het raam en de wind lijkt vooral te willen testen of onze fietsen ook kunnen achteruit rijden zonder te trappen.
Maar goed. We hebben het plan uitgesproken. En zoals dat gaat met plannen: ze zijn er om uitgevoerd te worden… toch?
Dus ergens vandaag trekken we waarschijnlijk toch onze regenjassen aan, zetten we onze meest optimistische blik op en stappen we op de fiets.Of dat er uiteindelijk 20 kilometer worden…Of 2 kilometer en een kop koffie…

Dat ga ik jullie in de volgende blog vertellen.

Wordt vervolgd. 🚴‍♀️🌧️