Tjonge jonge wat bezielde mij...
Zondag 26-04 moet er ergens in mijn bovenkamer iets flink mis gegaan zijn. Het idee om samen naar mijn zus en zwager te fietsen werd nu werkelijkheid. Op zich hartstikke leuk natuurlijk en weer wat km in de benen zij het niet dat dat betekende dat de Brienenoordbrug en de brug over de noord (Alblasserdam) 2x genomen moesten worden. 10:00 van huis vertrokken, locatie gedeeld met zus zodat ze kon zien waar we ons bevonden gedurende de rit. De heenweg viel mij echt heel erg mee. Ik had het vele malen zwaarder verwacht maar beide bruggen zonder dutje in de rug op kunnen klimmen. Op de paden nog redelijk rustig dat scheelt ook heel veel en de route aangezet op maps zodat we de snelste route konden nemen, dit gezien we ook nog terug zouden moeten 😂. Niet alleen in mijn bovenkamer was er iets mis gegeten maar ook bij google maps ging het niet vanzelf. ik begrijp de nieuws berichten nu heel goed als er weer eens een fietser of voertuig langzamer dan een auto op de snelweg beland. Dat ding (en weet wel dat hij echt op het fietsertje stond) stuurt je constant richting de opritten van de snelwegen. Het is dat ik Joop mee had die logisch na kan denken en mij van de opritten af kon houden anders was ik ook zo'n nieuwsbericht geworden.
De rit is zonder gekkigheid verlopen en onze zuster stond aan het begin van de straat driftig te zwaaien en ons welkom te heten. Als ze deze vorm van support nou aanhoudt dan komt het op 12 juni ook helemaal goed 😘. Even een lunch gedaan waarna Joop nog mijn zadel wat hoger heeft gesteld en zo konden we de fiets weer op voor de terug weg. En tja dat was toch wel van een heel ander level. Vooral mentaal was dat heel zwaar, het gaat gewoon in je kop zitten dat je het niet gaat redden. Gedachtenspinsels als: wie zou mij op kunnen halen? Oee hier kunnen ze niet gemakkelijk komen, moet ik toch nog een stukje verder. Oooo pffff nu kan ik echt niet meer... en ga zo nog even door. Als je de definitie van gedachtespinsel opzoek krijg je te zien; vaag, gefantaseerd of kronkelend idee, vaak een creatief of complex product van de verbeelding. Knap je ook niet van op hahahaha. En wat en wie ik ook telkens hoorde zijn Dai en Ray, juist ja die twee. Hun motto: als je denk dat je niet meer verder kan, zit je pas op 40% van je kunnen 🤪 ook dat wil je op dat moment niet horen. Maarrrrrrr jawel hoor daar is de reddende hand van Joop in mijn rug. Als een vlindertje kon ik weer verder 🦋. Ach die jongen moet toch ook spijt hebben gehad van deze actie. Hij was wel heel trots vertelde hij thuis, dat zijn weer de lovende woorden die je dan even nodig heb.
Een totaal van ruim 105 km gefietst, best wel naar de klote maar alles voor het goede doel❗️Ik heb overigens heerlijk geslapen die nacht 🤣. De volgende rit zal minder km bevatten maar we hebben wel de smaak te pakken!
Op naar de volgende 🫡
