Het serieuzere werk

Vandaag was zo'n dag dat je opstaat en denkt; vandaag gaan we een stukje fietsen. Meerdere scenario's kwamen voorbij, tochtje Sliedrecht (op de koffie bij zus en zwager)...iets te ver voor mij volgens Joop. Hij zei er nog wel bij, ik heb ook nog geen 100km gereden. Ik hoorde; meid, je energie en zelfvertrouwen zijn goed maarrrrrr dit ga je niet redden. Oké, aangenomen, deed wel pijn natuurlijk maar goed Joop zal het wel weten 🧐. En Ambacht dan? Das 20km korter (een retourtje). Even bellen naar schoonzus of ze thuis is voor een tussenstop dan moet dat toch lukken? Daar was Joop nog niet aan toe met mij 🤯. Zelf had hij een rondje in de buurt van de Utrechtse Heuvelrug in gedachten. Dus fietsen achterop en de auto in.

Een prachtige route met her en der slechte fietspaden voor fietsen met dunne bandjes gezien we zo nu en dan dwars door de bossen reden. Ik begrijp nu dat er niet perse routes zijn voor wielrenners, of wij weten deze gewoon niet te vinden. 

De navigatie had zo zijn eigen invulling van rechts of links afslaan waardoor we vooral in het begin regelmatig verkeerd reden. Rechtsaf was dan b.v. de weg vervolgen met een hele flauwe knik in de weg. Maar dat heeft ook zo zijn charme, al denk Joop daar net even anders over 🤣.

Toch een goeie 63km gefietst met een gemiddelde snelheid van 20km p/u en een beetje. Heuvel op is niet zo mijn ding heb ik gemerkt maar heuvel af met hier en daar een tegenligger en een vaartje van 40km p/u is ook een uitdaging (stiekem wel heel tof). op die momenten dacht ik wel...als ik nu op mijn plaat ga kan ik mijn werk bellen en vragen een paar nachtdienstjes op te vullen. Is niet nodig geweest 🙌🏻.

Tot de volgende 🫶🏻