We volgen gewoon de wind

De tweede rit stond voor vandaag op de planning en zo geschiedde. Op mijn vraag welke route we gingen rijden zegt man lief ineens zonder enige vorm van waarschuwing; ik bedenkt nooit een route van te voren. Ik kijk hoe de wind staat en daarop rijdt ik een route 😳. Ik neem jullie even mee op verschillende wandelroutes tijdens onze vakantie. Dezelfde man lief draait volledig door als de route ineens ophoudt en we het zelf uit moeten zoeken. Dit is een veel voorkomende gebeurtenis zijn we wel achter gekomen. Het liefst stelt hij voor om dezelfde route weer terug te lopen omdat het idee van niet weten wat het doel of de route is hem van slag maakt (zachtjes uitgedrukt). 

Goed, wij met de wind in ons gezicht begonnen aan de route. Richting Koudekerk- Hoogmade- Woubrugge- Alphen en weer terug naar t’ dorp. Waar man lief dacht dat een bepaalde brug alweer toegankelijk was bleek dit niet zo te zijn. Ik weet niet wat voor apparaat er op zijn stuur hangt maar geen routeplanner iig. Want laten we nou de brug neem om het dorpscentrum van dat plaatje te mijden…dat is niet gelukt 🤣. En omdat we zo lekker de wind volgden en het plan was om dan op de terugroute de wind in de rug te hebben (dit was de vorige keer ook niet gelukt) kan ik mededelen dat of die wielermannen het niet helemaal begrijpen of dat de wind in razend tempo draait 🤷🏻‍♀️. Ik begrijp het iig niet. Gelukkig viel de wind mee en was het een lekker tochtje. Toch maar weer gedaan 😃.